Ronde van Overijssels(e boerenerven)

Een veelkleurig peloton gaat van start voor een bijzondere tocht...

 Gastrijders Gerrit D en Marcel Mont Ventoux.

Gezond boerenverstand zegt, dit is slim als het hard gaat, geen scooter voor gerrit D., maar een tractor, een John Deere nog wel. De man heeft smaak!

Christel blijft lachen...

Henk T. doet de route van een groot peloton deze woensdag. Dat is een klus die hem normaliter goed afgaat, maar ergens onderweg gaat de gpsverbinding mis. Na een mooi stuk over het parcours van de Ronde van Overijssel, duiken we in volle vaart een boerenerf op. Dit tot grote verbazing van een boerenfamilie, die hun activiteiten staken om te kijken naar de horde wielrenners die massaal hun erf bestormt. Henk maakt het later goed door te stoppen voor een schooltje in de buurt van Goos. Hier werkte ooit de lelijkste lerares ooit, krijgen we te horen. De opmerking komt inmiddels niet meer binnen bij Gerrit D., die deze mooie zonnige avond mee is als gastrijder. De tocht van bijna 75 kilometer valt hem zwaar, al geeft hij dat niet toe. Het feit dat hij bij de nazit vraagt om koude cola zegt voor eenieder genoeg...

Max 30 (gehannes rond een groepsfoto)

Maximaal 30, dat geven de borden aan onderweg. Binnen het oale fietse peloton wordt daar niet veel van aan getrokken. Links en rechts schieten de jonge goden voorbij. Neem hen t niet kwalijk, de hormonen spelen op, ze kunnen niet anders. 

Tijd voor een groepsfoto, altijd mooi, zeker op deze locatie, het kost wat halsbrekende avonturen om te voorkomen dat men een plons van 3 meter maakt, maar het gaat goed. 

Wouter regelt de route, dus die is weer bijzonder, mooi en enerverend.

Racemonster Christel komt goed mee, respect!

Bij Jos is de tap los...

9 kleine fietsertjes

In het Kluphuis stijgt de spanning, gaan we nat of blijft het droog? De mobieltjes draaien overuren, de uitbater deelt regenjassen uit en als de eerste druppels vallen gaat een groepje van 8 heren en 1 dame, of andersom, op pad.

Wouter doet de route en stormt met hoog tempo de stad uit. Hij heeft een mooie route in gedachten, maar vergeet rekening te houden met het snelgroeiende mais en het gaat al snel mis.

Op de kruising rechtdoor wordt het verharde weggetje plots een mulle zandbak. Slechts een enkeling komt fietsend aan op de eerste verharde zijweg en nieuweling Sander, net door sponsor Herman Dammers voorzien van helm, klikpedalen en bijbehorende schoenen, maakt zijn eerste duikeling. Een onschuldige en hij maakt een zachte landing. Dit in tegenstelling tot onze sponsor, die afgelopen zondag, na een enthousiaste fietsmiddag op de eerste hulp belandde van het plaatselijk ziekenhuis. Van harte beterschap Herman!  

Na het zandhappen zit de vaart er flink in. We snijden Oldenzaal van een hele andere kant aan dan het in de routeplanning zat, maar het mag de pret niet drukken. Bij de Tankenberg gaat het mis.Op de splitsing bij de mooie klim splitst het gezelschap zich onbedoeld en zo raken we Jos en Cristel kwijt. Even later, bij de zoektocht naar dit duo verliezen we beide nieuwelingen, Wiebe en Sander.

Bovenop de Tankenberg worden ze voor het laatst gesignaleerd, in gezelschap van Hans de circusdirecteur. Verdwalen zullen ze niet en de overgebleven vier snellen terug naar het Kluphuis. Als de eerste sportdrank is aangeslagen druppelen de verloren fietsertjes weer binnen. Het werd nog laat en lawaaierig.

Snelle tocht naar het Banaantje van Ochtrup....

Boegbeeld Anja treft bij aankomst alleen maar lege, schone glazen aan. Waar zijn de fietsers? Gelukkig, bijna een half uur over tijd, komen de heren. grote verhalen, snelheden tot wel 110 km p/u, duizenden lekke banden, bolletjestruien, het kan niet op. Een mooie tocht dus op deze woensdag 16 mei....

Onderweg na de val

Videoverslag van een terugkeer en de pijn die wel meevalt....

Über die Grenze

Wir sinds Alte Fahrradfahrer. Ergens in April sturen we de fietsen over de grens en gaan op zoek naar de Ochtrupse molen. Inderdaad, het is een favoriet, dit keerpunt. Onderweg werden sfeervolle foto's geschoten. Tot zover.

Banaantje in Ochtrup

Van die woensdagen dat je denkt, laten we eens naar Ochtrup fahren en je dat dan ook doet. Begin mei (deze site wordt slechts af en toe ge-updated) besloten we inderdaad naar de molen te gaan voor een banaantje. Er werd flink doorgetrapt, stukken van 40 waren geen uitzondering, net als de strijd om elke verhoging in het landschap.... Mooi.

Sponsorval

Bij het binnenrijden van Graes klinkt er plots een enorme dreun. Sponsor Herman Dammers zit midden op straat, bril kapot, helm kapot en bespeuren we op de terugweg, een krater waar zeker 4 liter water in past in de weg. Herman heeft met zijn voorwiel een voorganger aangetikt. We fietsen verder, maar in Heek blijkt de val meer gedaan te hebben dan alleen een ego-aantasting, Herman heeft pijn aan zijn ribben, ademhalen gaat lastig en we besluiten terug te rijden. Als dank krijgen we een plens water op de kop, maar in t Kluphuis is het gelukkig droog.