wind

Het waait. Hard. Heel hard. Overal in Nederland vliegen de pannen van het dak maar dat deert de vier diehards van D’OF niet. Na twee bakken sterke koffie banen ze zich een weg tegen de wind in. Hoe hard het ook waait, deze stoere heren laten zich niet kisten. Om en om stoempen ze aan kop. Van tijd tot tijd klinkt er uit het pelotonnetje een verwensing, maar het geeft alleen maar een extra stoot energie.
Het wordt een wapperroute, via een bochtig plattelandsparcours volgen we de wind. Het liefst recht van voren, geen gezeik. Ruggen krommen zich, handen glijden dieper in de beugel, spieren branden en met een grimmige grijns gaat het verder. Ik Haaksbergen neemt Wouter de route over en beloofd een blik op de nieuwe waterzuivering. Het tempo, met de wind in de rug of opzij, gaat omhoog, de versnellingen ratelen naar een zwaarder verzet. Harder en harder, sneller en sneller gaat het. Rammelende kasseienweggetjes worden genomen als een vers geteerd stuk asfalt. De waterzuivering komt niet in beeld. Wel ons Kluphuis. Dan pas dringt door wat de waterzuivering moet inhouden. Het ligt koel in het Kluphuis. Om de hongerige magen te vullen zijn er vanavond Frische Brötchen mit hamburger voor de fietsers.
Ouderwetse gezelligheid in het Kluphuis. Zeker als erelid Sjouk nog even aanschuift om de dag door te nemen. Mooi.

ploegentijdrit

De woensdagavondrit van d'OF is een memorabele. Met z'n vieren fietsen we het asfalt aan flarden in een ploegentijdrit, zo hard gaat het. We zijn aan elkaar gewaagd en willen geen minuut onder doen voor de ander. Het gevolg, een explosieve rit, met rondvliegende zweetdruppels, en een tempo tussen de 37 en 42. Op wat binnendoorweggetjes, graffel, kasseien, zand en versleten wegdek, gaat het minder hard, maar niet langzaam. Viaducten, mooie lange en steile aan de andere kant van de grens, worden genomen met een tellerstand tegen de 50 aan. In Nienborg fietsen we langs de kerk en leggen zelfs niet aan bij het vriendelijke terras.
Het begint zowaar een beetje op wielrennen te lijken.

waaitocht

De zon schijnt tussen de wolken door en er staat een stevige wind. Vijf fietsers zijn op komen dagen om het gevecht met de wind aan te gaan. Routeman Wouter leidt het peloton via mooie weggetjes de grens over richting Ahaus. Een deel van de route is door onze klup nog niet eerder gefietst. "Laatst een keer gefietst met Gerrit" verklapt Wouter het geheim van deze plotse wending. Aha, vandaar.
Van tijd tot tijd is het afzien tegen de wind in. Alhoewel afzien, in het peloton fietsen liefhebbers van een beetje wind graag voorop. Na een goede 52 km, het weer betrekt en de duisternis valt in, komen we weer bij het Kluphuis aan. De nazit duurt deze keer tot in de late uurtjes. Er worden plannen gesmeed. Onze klup is toe aan een klupoutfit en we brainstormen hoe we dat voor elkaar moeten krijgen. Ideeën zijn er en Martijn wordt naar huis gezonden met een opdracht. Wordt vervolgd?

tsjoeketsjoek

Ondanks alle voortekenen komen er er vijf fietsers opdagen voor een ritje in de blubber en troep. Aanwezig het complete bestuur, jongste lid Martijn en snelle man Hans. We kiezen ervoor om niet te ver van de stad weg te gaan ingeval de verachte bui losbarst.
Onderweg is het lekker vies, de slijk spettert mooi in het rond en binnen no time ziet iedereen eruit als een ouderwetse sproetenkop. De fietsen zien er uit alsof er zojuist een fikse veldrit opzit en de eerste (en gelukkig enige) lekke band is er al na 20 kilometers. Twee banden kost het als er iets in het ventiel van de band van Voorzitter Rudi afbreekt.
Het Tour de France moment is als we een weggetje inslaan en de spoorbomen dicht zitten, schijnbaar zonder enige reden. Wouter aarzelt geen moment en doet de bomen open. We volgen echter niet en gebruiken de tijd om een banaantje te eten, commentaar te leveren of om foto's te maken. In het overwegwachtershuisje, nog geen 400 meter verderop, gaan vermoedelijk alle alarmbellen rinkelen bij het zien van deze aktie. Met een klik schieten de bomen in het slot en zijn niet meer te vermurwen, uiteindelijk besluiten we om te keren en een ander punt te vinden. Minuten later zien we in de verte een treintje langstuffen.
Dankzij de lekke band is de tocht niet zo lang als normaal, maar in ieder geval is er gereden. Volgende week beter.

update fietsen of niet

De koffie gaat aan ondanks dat de buienradar aangeeft dat het gaat regenen, ook al is het nu droog.Verwachte regen rond 19.30 uur.

weergoden

Zijn de weergoden de fietsers van d'oale Fietse vanavond gunstig gestemd? Of blijft het regenen, miezeren, kortom gewoon vies? De tocht gaat niet door als het om 17.45 uur voor de deur van het Kluphuis regent...

pfffffffffffffffffffft

Toekomstig lid Ronald is net nog vanuit Heidelberg met 160 km per uur over de Duitse snelwegen geracet om op tijd te zijn voor de start van de d'OF tocht. Hij is de eerste die het Kluphuis komt binnenlopen. Vanwege de vakantie zijn er uiteindelijk maar vier fietsers en de tocht gaat naar Ochtrup. Kort voor de bult krijgt Ronald plots een lekke band. Het treintje achter hem kan nog net een valpartij voorkomen en de band wordt geplakt.
Na de plak wordt de bult bedwongen, is de afdaling een teleurstelling vanwege wegwerkzaamheden, maar eindigt de nazit uiteindelijk bij J&J vanwege de koninginnenacht.

Noot voor de leden!!! Vanaf woensdag 6 mei is het vertrek vanuit het Kluphuis om 18.30 uur! 18.15 uur koffie klaar.

winderige tocht

Veel fietsers komen er niet opdagen, maar om zes uur zijn we met een klupje van zes man. Mooi, er staat een stevige wind en de routeman wijst de neus in de richting van Deurningen.
In een straf tempo gaat het tegen de wind in. We volgen de omgekeerde route van vorige week, op de kasseien van Oele na. "Die moet je niet te vaak doen. Het wel goed voor de klupkas, maar niet altijd leuk" aldus routeman Henk Ta. die de hele dag al aan fietsen heeft lopen sleutelen.
Op het dorpsplein van Hertme wordt een bananenstop gemaakt. Hans V. heeft weinig rust in de benen en maakt gedurende de vijf minuten al heen en weer rijdend het dorp onveilig.
Dan gaat de tocht voort, Zenderen, Twickel met een plasstop voor bovengenoemde, Delden, Beckum, Boekelo, Usselo en ten slotte het Kluphuis. Daar praten we nog even na, vliegen de grappen en grollen over de bar totdat het tijd is om te gaan. Enige armlampjes worden uitgeleend en iedereen kan veilig op pad. Er blijft zelfs geen helm achter deze keer.

woensdagavondtocht

Het kan wel eens de warmste dag van april zijn, rond half zes is het buiten het Kluphuis rond de 23 graden. Een mooie fietsavond, een hele mooie fietsavond. Dat valt te merken als een paar minuten na half zes de eerste fietser al in de hangmat ligt. Een plek die nieuwe fietser Dijs goed bevalt.
Om zes uur barst het Kluphuis bijna uit de voegen, zoveel fietsers zijn komen aanfietsen, de kan koffie is leeg, de bandjes vol en op de valreep verschijnt ook fietster Liedian. We fietsen de route die vorige week al in de planning zat, een Twentse voorjaarsklassieker over hobbelige weggetjes en winderige vlaktes.
Mooi. Volgende week weer.

seizoensopener in de regen

Het zijn de echte bikkels die woensdagavond 8 april 2009 rond kwart voor zes het Kluphuis binnen komen lopen. Nieuweling Henk C. is de eerste, maar ondertussen heeft Lex telefonisch reeds doorgegeven onderweg te zijn. Bestuursleden Rudi en Wouter hebben afgezegd. De een met een hevige vorm van hooikoorts, de ander zit liever in bad dan in de regen en gaat hardlopen.


Tijdens de koffie wordt er gewacht of het überhaupt nog droog wordt. Intussen hebben de heren de primeur van de Groene Grenstochtvideo.


Als snel wordt besloten om op pad te gaan, regen of niet. Het thema van de tocht is "de voorjaarsklassiekers". De finish van Gent-Wevelgem is net geweest en Parijs-Roubaix staat komend weekend op de agenda.


Tijd dus voor een passende route, over de prachtige hobbelweg van de Usseler Es binnendoor naar Oele. Daar ligt een echt "Vlaams" stuk weg, een van de mooiste stukjes kasseienweg van Twente.


Dan komt Delden in zicht. Het is inmiddels droog geworden en de jasjes kunnen uit.


In de afdaling tijd voor een portret zonder regenjas.


Bij Jeroen voor de deur maken we een foto.


Binden de veters nog eens goed vast.


En checken tot slot de broodautomaat. Dan nemen we dezelfde route weer terug. Een prachtige trainingsroute aldus de heren Lex en Henk. Na afloop recupereren we in het Kluphuis, praten gezellig na en voordat het echt donker is nemen we afscheid. Een mooie seizoensopener!